Yaşam denen bir perde açıldı bizlere.
İnsan rolünü oynayalım diye.
Ağlayarak başladı herkes oyuna,
İlk zaman roller hiç değişmedi.
Bebek olduk çocuk olduk.
Ufacık mutluluklar besledi bizi
Ama sonra…
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta