Yaşam denen bir perde açıldı bizlere.
İnsan rolünü oynayalım diye.
Ağlayarak başladı herkes oyuna,
İlk zaman roller hiç değişmedi.
Bebek olduk çocuk olduk.
Ufacık mutluluklar besledi bizi
Ama sonra…
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta