10/04/1960 / Arpaçay / Doğruyol Köyü / KARS
Biz tabiata özenirdik çocuksu gülüşlerimizle
Her bahar çiçekler eşlik ederdi sevinçlerimize
Yazı, yaz gibi yaşardık kışı, kış her mevsimde
Ey sevdasına kurban olduğum memleketim benim
Yere en yakın mesafeden hasretle öpülesi topraklarımız
Halaylar çeker türkü söylerdik sıra, sıra erkek, gelin kız
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta