Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
tebrik ederim...mani tadında harika bir şiir.
güzel bir şiir
Umudunuz varsa, hiçbir şeye geç kalınmış değil...
Güzel bir şiiridi...Yüreğinize sağlık
'son otobüsü son treni kaçırdım'... tebrikler.güzel şiir.
ama her kışın bir baharı var...
karlar eridiğinde rengarenk güzellikler fışkırır topraktan...
tıpkı yürekler gibi...
saygılarımla....
kaleminiz daim olsun...
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta