Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bu şiirde bir hasret görüyorum, bu şiirde bir yalvarış görüyorum, bu şiirde bir arayış görüyorum,bu şiirde bir hüzün görüyorum, tümünde sevgi işlenmiş, öpücüklerin bitmediği bir dünya diliyorum.Nice paylaşımlara.
Recep Uslu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta