Zaman kavramından soyut bi yerde
Aklın çırpınışını izlerken sordum gerçek ne
Bilinçaltıma yerleşen çocukluktan kalma öfke
Etrafımda yer tutan insanlar sürükler ikileme
Ve nedense hep kötüye gitmek zorunda hayat
Geride kalansa yenilmeye mahkum görülür
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta