Son Noktayı Allah Koyacak Şiiri - Fatih ...

Senle biz sadece geceleri okunan ürkütücü bir masaldık, fakat masallar hayatta kalmaz ki.

Sana anlatamadığım da buydu.

Baksana bir şu halime, görmüyor musun irtifa kaybediyor gençliğim.

Sahi biz nasıl geldik bu hale?

Nasıl dönüştü aşkımız cinnete?

Hatırlıyor musun?

O gece denizi yüzmeye geldiğinde, ağzım olmaz, ben onunla yalan söylüyorum demiştin bana.

Kıyamamıştım.

Gerçi ben hala anlamıyorum, o kalbin benden sonra nasıl bir başkasını sevebildi.

Hani katiller bir cinayet aletini sadece bir defa kullanırdı?

Ömrümün üstüne geçmişin dökülmüş; ben bunu neyle sileceğim diye çırpınıp duruyorum bu aralar.

Ayın yirmisindeyiz...

Yani sevgilim ne dağ s*kimde artık, ne daha küsen tavşan...

Yine de korkuyorum naylon torbalarda muhafaza edecekler diye cesedimi.

Çünkü anneme göndermeleri lazım beni.

Biliyorum, annem uyuyamaz cesedimsiz.

Sen de fark ettin değil mi?

Ne zaman sana bir şeyler yazsam böyle dans ediyor sanki kelimeler.

Hangisini nereye koyacağımı karıştırıyorum.

Son noktayı Allah koyacak demiştim bir keresinde dil bilgisi hocama.

Önemsiz bir hatıra işte.

Gülümsemeni izlemek için yanına gelirken avuçlarıma doldurduğum lunaparkı yıkman...

Neden son dakika haberi olarak çıkmadı televizyonda?

Boş versene sevgilim.

Sana beddualar etmek istemezdim inan.

Ama sen kör ve paslı bir testereyle budadın gençliğimi.

Daha sana çiçek açarsam gövdem kopsun.

Şimdi pişmanlık yaşadığını belirtmişsin bana yolladığın deniz altlarında.

Ha bana geri dönmüşsün, ha suratıma patlamış frambuazlı pasta.

Ne ölün ölüme, ne dirin dirime sevgilim.

Çünkü beni s*ktir et.

Artık bir yılan da biliyor koynunun kalabalık olduğunu.