Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sayin abim, son nokta, ecel olsa da, o da Allah'in emri ayni zamanda hepimizin tadacagi bir vuslat ve bu kacinilmaz... Hayatinizda dertlerin ve noktanin uzak, virgullerin sonsuz olmasi dilegimle saygilar sunuyorum guzel siirin icin tebrikler ..
Ölüm bütün dertlerin bittiği son noktadır.
Keşke öyle olsa be şair,
Hernekadar şair dese de ' belli gidenler rahatlar ki yerlerinden,
hiç biri dönmüyor o son seferinden' ,
Valllahi yalan,
asıl sorun asıl dert orada başlamakta,
ki,
zaman mekan mefhumu yok,
bir yanda sonsuz bir mutluluk bir yanda sonsuz bir çile,
ölen bedendir,
bitense bedenin cilesidir şair,
Sadece tohum ekilmekte o toprağa,
ölüm ile birlikte,
sence ruhun çilesi ne zaman bitecektir,
Ölüm gercek herşey yalan,
Mal, mülk mevki makam,
Bize gercek diye tanıtılan,
Üç kuruşluk dünyaya onca erdem satılan,
Sultan süleyman ile oyalandı,
Mazeretin var ey nefsim,
Var biraz da sen oyalan....
Tebrkler şair,
Zaman tükeniyor,
aynaya bir kez de o yüzle bak....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta