Köhne bir yaşamın en derin çığlığıdır bu serzenişim
Her yer kapkaranlık çaresizlik içime işlemiş bir kere
Yalnızlık; geceler boyu süren, uykularımı kaçıran,
En derin duygularımı körelten keskin bir belaydı belki de
Geçmişim idam sehpalarında boy gösteren figüran misali
Ve darağacına asılmış tek suçu yalnızlık olan gençliğim
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta