Köhne bir yaşamın en derin çığlığıdır bu serzenişim
Her yer kapkaranlık çaresizlik içime işlemiş bir kere
Yalnızlık; geceler boyu süren, uykularımı kaçıran,
En derin duygularımı körelten keskin bir belaydı belki de
Geçmişim idam sehpalarında boy gösteren figüran misali
Ve darağacına asılmış tek suçu yalnızlık olan gençliğim
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta