puslu bir hava aylardan ekim
toplanmış bir gurup,vakit ikindi vakti
yüzler düşük,ortalık tam bir sessizlik.
selvi ağaçları göğe yükselmiş,yerlerde kozalaklar
her rüzgar esişinde eğilirler, hu derler
gelen misafirlere sanki selam eylerler.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta