İçimde verilmemiş bir kararın sancısı kabarıyor
Karnı burnunda ümitlerim doğmadan ölür
Sorgularım ayları, yılları kovalıyor
Son noktayı koymaya cesaretim yok
Gırtlağıma ulaşmadan tükenir çığlıklarım
Susmayı kabullenmek sandığım günden beri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta