İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
yalnızlık son nokta değil.!! kendinizin kendinize sıkıca tutunmasıdır ve ne hikmetse herkes yalnızlıktan kaçıyor.Tanrıya has denilsede o zaman nedir yaşadığımız.?
Yalnızlığım...Yalnızlığım...Yalnızlığım...Etrafımda ki yüalerce insan içerisinde ki kalabalık yalnızlığım değil mi? Ben de soruyorum kendime benim içim neyi anlşatmak istiyor diye..işte bunu... Yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta