Herkesin yazdığı bir şiiri vardı.
Benim derdimse seni yaşamak.
Her imge ve mısra senden bir parça.
Şiire bıraktığım son noktaydı gözbebeğin,
Kalemin seyrine doyamadığı.
O yüzden her cümlemin sonuna iki nokta bırakışım,
Hep bana baksın diyeydi gözlerin..
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta