Herkesin yazdığı bir şiiri vardı.
Benim derdimse seni yaşamak.
Her imge ve mısra senden bir parça.
Şiire bıraktığım son noktaydı gözbebeğin,
Kalemin seyrine doyamadığı.
O yüzden her cümlemin sonuna iki nokta bırakışım,
Hep bana baksın diyeydi gözlerin..
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta