Herkesin yazdığı bir şiiri vardı.
Benim derdimse seni yaşamak.
Her imge ve mısra senden bir parça.
Şiire bıraktığım son noktaydı gözbebeğin,
Kalemin seyrine doyamadığı.
O yüzden her cümlemin sonuna iki nokta bırakışım,
Hep bana baksın diyeydi gözlerin..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta