İdamlık mahkûma bile, son olarak söz verilir.
Sen de bize son nefeste, bir cümlelik söz ver ya Rab!
Güzel iman nimetine, tevhidi hakla erilir;
Söylemeye muktedir kıl, buz gönül’e, köz ver ya Rab!
Söz ver ya Rab, son nefeste, imanıma öz ver ya Rab!
Söylemeye muktedir kıl, buz gönül’e, köz ver ya Rab…
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta