Gönül asudeye uçar yükselir vakur aheste
Hergün başka hale girer yanar yakılır şıkeste
Gönce gül bülbülü sorar bir hüzün görür kafeste
Âşk’ı mebrura kavuşur gözyaşı döker aheste
Kendini boşlukta sanma hak kelâmdan uzak durma
Bahar olsa ya kış olsa gonül fersudeni bozma
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta