Uzaktan sevmekti bizimkisi.
Birimiz kafeste, birimiz son nefesteydi sanki,
Yaklaşamamak, yaklaştığında dokunamamak,
Dokunsan bile yanına alamamak.
Bizimkisi aşkın duran haliydi.
Ben sana durdum saatleri sana kurdum.
Gülüşümü gelişine sakladım.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta