Kâr etmez ahım sen gülizare
Onulmaz işler güzelim dilde bu yâre
Olsam da geçmem bin pare pare
Sevmiş bulundum güzelim gayrı ne çare
Kapı(lar) kapandı. Ardında kirli bir soluk, yaslı bir ah bırakarak... Üstelik ahenksiz ve de sıradan bir şekilde kapandı geçmiş. Her açılan kapı gibi kapandı, rücu etti sılaya ak sakallı derviş, yeni güne biledi kendini mahzun bir melek, uçtu uçabildiği kadar semaya. Ses etmedi bir süre kahretmeden, bu acı sergüzeşti silmek istedi isyandan da çekinerek. İçinde biriken bir ahı zamana şikâyet ederek... Zamandı çünkü onun dilinden en iyi anlayan.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta