Bedenler üşüyordu kasımpatı sıcağında.
Rengarenk gülüşlerin arkasında,
Papatyalar ölüm kokuyordu.
Kopuyordu toprağından beyaz gelin,
Köklerinden damlıyordu gözyaşları,
Son nefesinde iki tümce,
Bir sevdayı taşıyordu.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta