Bir ömür geçti kelimelerin arasından,
her dize bir iz bıraktı zamanın kıyısından.
Acı da vardı, gece de, gül de, sızı da,
ama hepsi toplandı tek bir nefesin ardından.
Kâğıt sarardı, mürekkep yoruldu,
ama söz bitmedi, içteki ses duruldu.
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta