Acımasız duygu rüzgarlarıyla savrulan
Köhne Ömür teknemle Hayat okyanusunda
Ters mevsimler yaşadım sığındığım her limanda
Ekvator sıcağıyla kavrulan yüreğim
Iceberglerin kucaklamasıyla paramparça.
Aldığım her nefes, geçen her dakikada
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta