S O N M E V S İ M
Dökülür sararan yapraklar daldan,
Son mevsim gelince bir gün habersiz.
Can çekişir beden kim anlar halden,
Son mevsim gelince bir gün habersiz.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Son mevsim gelince bir gün habersiz.
Can çekişir beden kalır nefessiz.
Vücud ikliminin nihayetinde,
Dökülür yapraklar kuru ve fersiz.
Çaresizdir ogün bütün çareler.
Dönüş yoktur artık taammül biter.
Vücud ikliminin nihayetinde.
Bütün cümle beden rabbine döner.
Şevki Bey!
Kardeşim Allah cemi cümlemize yardımcı olsun.
Sevda dolu yüreğinizi kutlarım.
Sevgi ve Saygılarımla.
ilk tam puan benden
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta