S O N M E V S İ M
Dökülür sararan yapraklar daldan,
Son mevsim gelince bir gün habersiz.
Can çekişir beden kim anlar halden,
Son mevsim gelince bir gün habersiz.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Son mevsim gelince bir gün habersiz.
Can çekişir beden kalır nefessiz.
Vücud ikliminin nihayetinde,
Dökülür yapraklar kuru ve fersiz.
Çaresizdir ogün bütün çareler.
Dönüş yoktur artık taammül biter.
Vücud ikliminin nihayetinde.
Bütün cümle beden rabbine döner.
Şevki Bey!
Kardeşim Allah cemi cümlemize yardımcı olsun.
Sevda dolu yüreğinizi kutlarım.
Sevgi ve Saygılarımla.
ilk tam puan benden
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta