Son mevsim...
Yalnızlığın, soğuk duvarlarına sarılıyorum.
Hüznün, gözyaşı sokağından geçiyorum.
Kimsesizliğin, kalabalık caddelerinde geziyorum.
Hiçliğin, kanatları altında uçuyorum...
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta