Kopup giden son mevsimdi buralardan,
Yüreğin susmuştu,
Sisler çökmüştü yemyeşil ovaya,
Sen alıp başını gitmiştin ta uzaklara.
Kayan bir yıldızdı zaman,
Sen dağların doruğunda bir ceylan.
Hiç solmazdı çiçekleri köyümün,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta