Sana tuttuğum kiraz dalından,
Güneşi öpen yaprak aralarından,
Umudumu deviren rüzgarın uğultusundan,
Kanadımı kıran mavzer sesinden bağırıyorum.
Her gece ölüm sancıları çekerken,
Canımı dişime takıp seni yazıyorum,
Bu son mektubum....
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta