Şuan sana son mektubumu yazıyorum,
Yazdıkca sanki su serpiliyor senin için yanan yüreğime,
Bir bakıma rahatlıyorum,
Oysa adını kazımıştım kalbime,
Oysa daha adını yazacaktım gökyüzüne.
Sana dertlerimi anlatsam sayfalar yetmez,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta