Şaşırdım;
Postacı mektubunu getirdi, bugün...
Telefon, bilgisayar varken;
Sen mektup yazıyordun! ..
Şaşkınlığım kat kat arttı, okurken,
Ne tanrıya nede bana, yoktu sitemin.
Tam tersine sevgi doluydu sözlerin,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Sen desende!
’’Bir gün bir yerde görüşmek umuduyla’’...
Ben bitiriyorum! Son mektubumu, ‘’Elvedaıyla’’.
Okurken güleceksin! son cümlem ‘’Elvedaa’’...
Madem bitti! niye yazdın diye, anlamsızca...
Sanacaksın ki! Seviyorum seni hala...
Aşkı öğretemediğim! sakın aldanma...
Bu mektubu yazdıran! Tek duygu acıma...
Bitis sekli beni üzsede siir akici ve harikaydi. Kutlarim
Saygilar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta