Şaşırdım;
Postacı mektubunu getirdi, bugün...
Telefon, bilgisayar varken;
Sen mektup yazıyordun! ..
Şaşkınlığım kat kat arttı, okurken,
Ne tanrıya nede bana, yoktu sitemin.
Tam tersine sevgi doluydu sözlerin,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Sen desende!
’’Bir gün bir yerde görüşmek umuduyla’’...
Ben bitiriyorum! Son mektubumu, ‘’Elvedaıyla’’.
Okurken güleceksin! son cümlem ‘’Elvedaa’’...
Madem bitti! niye yazdın diye, anlamsızca...
Sanacaksın ki! Seviyorum seni hala...
Aşkı öğretemediğim! sakın aldanma...
Bu mektubu yazdıran! Tek duygu acıma...
Bitis sekli beni üzsede siir akici ve harikaydi. Kutlarim
Saygilar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta