Şaşırdım;
Postacı mektubunu getirdi, bugün...
Telefon, bilgisayar varken;
Sen mektup yazıyordun! ..
Şaşkınlığım kat kat arttı, okurken,
Ne tanrıya nede bana, yoktu sitemin.
Tam tersine sevgi doluydu sözlerin,
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Sen desende!
’’Bir gün bir yerde görüşmek umuduyla’’...
Ben bitiriyorum! Son mektubumu, ‘’Elvedaıyla’’.
Okurken güleceksin! son cümlem ‘’Elvedaa’’...
Madem bitti! niye yazdın diye, anlamsızca...
Sanacaksın ki! Seviyorum seni hala...
Aşkı öğretemediğim! sakın aldanma...
Bu mektubu yazdıran! Tek duygu acıma...
Bitis sekli beni üzsede siir akici ve harikaydi. Kutlarim
Saygilar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta