- Zümrüdüanka-
Mevsim ilkbahardı gönül takviminde,
Ömrümün hazanına gül-fidan oldun.
Çiçekler açmazmış vaktin ahirinde,
Solan gönül bahçeme gülistan oldun.
Takılıp zülfünün busesine tel tel:
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta