Son Liman
Tut ki yolunu kaybetmiş bir gemiyim
Tut ki sığınmışım limanına çaresiz
Ve gülmelerini kaybetmiş gecede
sensizliği seninle yaşamışım.
Bilirsin seninle ,
Gökyüzü daha mavi,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta