Atlastan yelkenli bir gemi
Bir kalp dolusu aşk ile,
Yanaşıverdi iskeleye sessizce.
Gün doğarken kızıldan
Bağlanırken palamarlar,
İndirdi yükünü.
Dönüşü olmaksızın tutuşturuverdi
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta