Son Kuşlar
Bir zamanlar
Şöyleydik böyleydiklere, dönüştü
Ağızlarımızda sakız gibi mütemadiyen çiğnediğimiz
Gençlik günlerimiz.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




"Bir daha geriye, gelemeyiz, dönemeyiz"
yavru kuşlarımızı doyurarak son kuşlar olarak, son çırpınışlarımızı yerine getiriyoruz....ya ayrılıklar...? kanatlarımıza çarpıp geçiyor...değdiği yerde yaralar açıyor...
yüreğinize sağlık...Kozana sevgilerle...
harika bir şiir okudum kaleminizden yürek sesiniz daim olsun
Offf. Of.sonu kutlarız biz dost kalem.
yüreğine sağlık nefis dizeler.sağlık ve esenlikler.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta