Şimdi sen, unuttuğum Kasım yağmurlarını bekliyorsun şehirde..
Kasım yoktu oysa..
Çalınmıştı takvimlerden..
Gün gün..
Yavaşça kalktı kadın..Masada hiç bir şey bırakmadan..Gözlerini bile..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



