On dört yıl oldu.
Belkide her yıl bugün
Gözlerim yaşla doldu.
Ve tam on dört kere yeni baştan
Yüreğim kan ağladı.
Ne aydınlanmaz bir karanlıkmış bu!
Daha kimleri
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




yürek yiğitlerini kaybettikçe daha bir yangın yeri oluyor... özellikle sözde faili mechullere kurban gitmek ve bi şey yapamamak üzülmek yetmiyor güzel dostum bize daha fazlası gerek... yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta