Yokluğunda özlemimle bütün mevsimleri bahar yaptım da
Bir sana özletemedim kendimi seni özlediğim gibi
Karanlıkta güneş kurakta yağmur gibi bekledim seni
Sen ise sebepsiz isyanlar çıkardın yüreğinde
Yasaklar koydun yüreğini zincirlere vurdun
Aramıza duvarlar ördün aşılmaz mesafeler koydun
Şimdi ne yapıyorsun diye sakın sorma
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta