Zaman dilsizdi,
silerken izlerini.
Bir tek yüzüğün kalmıştı,
son hatıran.
Çıkardım.
Ağladı yüzük,
söndü yangını
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta