Ay yüzünü sildi
Söndü çoban ateşimiz
Sırtımızı dayadığımız aydınlık
bir birine çatılı yüreklerimiz.
Umutlarımız Öyle genç
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Oysa;
/ öpmek isterdim alnından güneşi,
kucaklayıp gökyüzünde ki Deniz maviyi./
o kadar yalnızdık ki oysa.. o kadar az.. ama yine de kavgayı inadımızdan, dostluğu onurumuzdan ayrı tutmadan direndik..
Yüreğinden ve kaleminden öpüyorum seni insan yürekli şair..
Hep o sevgimle
Mine
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta