SON HALE
Ülkesinde baharı bekleyen lale,kim düşürdü seni acep bu hale…. Bu bitmeyen tükenmeyen çile… Kışlarımız kışlalarımızı vurdu kuşlarımız dondu yokuşlarında hayatın insanım bitab düştü yoruldu…Vuruldu ülkemin ülküsü baharı beklemekten usanan gül küstü, bülbül büle aşık bir kuştu,aşkı kirleten ise baykuştu… Hayat hep iniş değil geri kalanı yokuştu..
Tuzlanmayan deri koşkuştu… İnsan Tuzu kurulaştı… Deriden veri almaya çalışan gel beri.. Meryemleri merhemlemek maksadına ettiler meri…
Ben mi Beyni İsyan Dili İsyan Sonu Hezeyan Bir Serseri…
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta