Karanligiyla çöktüğünde gecenin kasveti
Nallarinda ezilir büyüttüğüm umutlarim
Bir çivi gibi beynimde çakılı nağmesi
Bir bir gökyüzünden döküldü umutlarim
Ne rengi belli gökyüzünün ne çiçeğin kokusu
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta