Düşledim bizi hazan yellerinde
Rüzgarın serinliğiyle boğuşan bakışlar
Oturuyoruz karşılıklı, bir masada, incir ağacı altında
Sermişiz önümüze ızdırabımızı, kederleri
Hüzünlü iki ayrı dünya, yangınlar sarmalamış bizi
Ölüm ve zaman zincirlemiş sevdamızı tutsak
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta