Cennet bir nefes ötesi
Nietzsche cehennemde közleniyor
Bir Nazi silahı çevrili beynime
Barış istedim ama hep kan buldum
Yaşadım İnsan kaçakçılığı mafyasına tutsak
Bir köle gibi
Meğer bir işçiymişim Tanrı'ya çalışan
Dinlendirmek istedim yorgun bedenimi
Zorladılar yürü diye Sahte cennete doğru
Demirden bir yastık şimdi ne iyi giderdi
Laf aramızda Cehennem bile bana yeterdi!
İstemem bir daha ne bir gül solsun
Ne de bir Filozof doğsun
Dünya ahvaliyle beynim sulandı
Bu şiir hep kaybedenlerin olsun!
Kayıt Tarihi : 3.1.2026 04:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!