Bu yorgunluk imtihanın son eşiğinde
Kapıları kapatan yardandır hüzün
Bir başıma kalmışken akşam vaktinde
Yıldızları düşüren gözyaşımı düşün
Rüzgarın deminde kavruldu tenim
Adımlarımda aksama titrer yüreğim
Terkedip gideceğini nerden bileyim
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta