Çaresiz kaldığın akarken gözyaşların,
Kurumaktaysa el uzattığın tüm dallar,
Ve işe yaramıyorsa semaya ettiğin dualar
Durmadan karanlığa çıkıyorsa yolların
Sınırı geçmeye bir adım mı var?
Çoktan unutulmuş adın söylenmez dillerde
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta