Sade bir kumaştır, bembeyaz ve lekesiz,
Modası geçmeyen tek elbisedir, tertemiz..
Hem padişah hem köle, hep onu giymiş,
Ama giyen hiçkimse, giydiğini görmemiş..
Giysidir o, her insan deneyecek birgün,
Dünyadaki her yerde, insanlar giyer hergün,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta