Sonuna yaklaştığım hayatım...
hep yek attın,benimse elimde bir kaç parça kağıt...
Gözlerim tek noktada sabit,düşüncem yok.
Kalbimden önce beynim durdu,
Boşalamadı gözyaşlarım...
Neler umut etmiştim,geleceğim güzel olacaktı düşümden.
Oysa şimdi her fırça darbesi yüzlercesini yok ediyor sırma saçlarımın.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Beni erken bırakan hayatım,herşeye rağmen seni seviyorum..
Kutlarım sizi Gülçin Hanım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta