Son Durak Musalla Şiiri - Sadık Kocabaş

SON DURAK: MUSALLA
Dünya bir handı bak bitti bu gezi,
Alnıma yazılmış kaderdir yazı.
Bağrımda sönmedi ayrılık sızı,
Gördünüz halimi susun ey canlar!

Yakasız gömleği biçti bu terzi,
Ödenmez dünyanın ağırdır borcu.
Altımdaki tahta yolun son harcı,
Kabrime girmeden yusun ey canlar!

Toprakla örtüldü üstümde tavan,
Yalanmış o mülkün peşinde koşan.
Dostlarım ağlaşır koptu bir figan,
Gidiyom sessizce pusun ey canlar!

Nefsimin peşinde koştum bir ömür,
Gönlümü kararttı kapkara kömür.
Amelim ne ise melekler görür,
Hakkın kapısında kusun ey canlar!

Erenler yolunda olayım toprak,
Dalından dökülen sararmış yaprak.
Hesabı vermeye gidiyom çıplak,
Aşkın deryasına düşün ey canlar!

Ölümün sadası sarsar şu dağı,
Koptu bu canımın dünyalık bağı.
Kalemsiz Şair’in söndü çerağı,
Mührümü kalbiniz bassın ey canlar!