yüzüyorum...
çaresizliğin içimde....
varoluştan yok oluşa doğru....
çırpınıyorum....
ne kadar yüzme bilsem de....
paradan kuruşa doğru....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok teşekkür HÜSEYİN kardeşim...
Insanların çıkarları ve adaletsizliğinden bunlar iyiler tek haklılar haksız kalır...
Ve burası son durak buraya
Ardında kalabalık yalnız gidilir.
Yüreğinize sağlık tebriklerimle
çok teşekkür HÜSEYİN kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta