Kim çıkabilirdi ki önümüze
Zemheri bile yanardı ateşimizden
Süngüler çaresiz bakarken bize
Buzullar kırılırdı ayak seslerimizden
Şimdi resimlerde yürüyoruz
Kaldırımları incitmemek için
Kadehler çınlamıyor artık
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Öksüzlüğüme ağlayan şehrin döktüğü her bir damla bir nehir gibi sızım sızım akar yürekten.Yüreğimden yüreğine eş duygularla selam can dostum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta