Son dönemece girerken yaşam,
Çeker hep beni, kendine doğru.
Mevsim kara kış, zamansa akşam,
Çeker hep beni, kendine doğru.
Tenim buruşuk, alnım kırışık,
Ayağım aksak, aklım karışık,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta