Bana bir söz ver şimdi, son dileğim bu sana,
Sen; ben gittiğim zaman sakın üzülüp ağlama,
Sana kalan bu dünyada, yerimi sessizlik alsın,
Ruhuna veda ettim ben, kalbin de bensiz kalsın..!
Bu ''Azap'' sonsuza dek vicdanında yaşasın,
Ne zaman tebessüm etsen, gönlün beni arasın,
Yüreğin kor olsun da, yüzün hep gülsün senin,
Unutmak kolay değil, bunu sen de bilirsin..!
Döktüğün göz yaşların, gülüşüne saklansın,
O zaman ki bir hançer, yüreğine saplansın,
Ne kederimi taşı, ne ıstırap ne de boş yere acı,
Senin yükün kendin ol, bu aşkın son ilacı..!
Tenim toprak olunca, elinde oyuncak kalmayacak,
Senin kışın bitmeden, benim yazım başlayacak,
Sanma ki bu vedada, ben hiç yenilmedim,
Bu öyle yenilgi ki, o gün yüreğine demirledim..!
Sen zannetme ki bu, öfkeli kalbimin sitemi,
Oysa bu, sevdamızın ödenen son kefareti,
Şimdi sen kanayacaksın, tek damla dökmeden,
Öyle bir ceza bu, anlamayacaksın neden?..!
Sana kalan sadece benim ateşten fermanım,
Taşıdığın o yürek, senin kendi zindanın,
Unutma; Ağlarsan eğer, hakkımı helal etmem sana,
Tek bir gözyaşı dökersen, yapışırım yakana..!
Kayıt Tarihi : 12.12.2025 02:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!